Impresje z pola pełnego odmian RosaĆwik

Roseromantic – róże zakochane w słońcu

Nie mam już najmniejszej wątpliwości co do prawdy zawartej w powiedzonku, że róże są czcicielkami słońca. Stojąc na ich polu, zalanym lipcowym żarem w bezwietrznej otwartej przestrzeni, jako pierwsze nachodzi wrażenie, że weszliśmy do oazy. Podczas gdy cała okoliczna roślinność wypalona jest do imentu przez bezdeszczowe upały, tutejsze róże z lubością kąpią się w słońcu. Dawno nie widziałem tak pięknie rozwiniętych kwiatów. Popołudniowe ciepłe światło wydobyło z ich płatków bardzo subtelne aspekty, dlatego ich fotografie są takie prawdziwe.

Bengali – cisza jak w ziemi świętej

Zaraz po tym ogarnia nas kolejna impresja: oto otoczeni różami stoimy w całkowitej ciszy, która podkreśla nierealność tego miejsca. Tak mogłaby wyglądać pozbawiona grzechu ziemia święta. Pojawia się wewnętrzny przymus, że trzeba jakoś oswoić to uczucie i zabrać je ze sobą do siebie, do codziennego życia, do naszego domu.

Roseromantic – od księżniczek do królowych

Dlatego jako trzecia rodzi się pokusa, by usunąć ziarnka grochu, przepraszam, piasku, uwierające te róże i przesadzić je do naszych ogrodów. Otoczone odpowiednią opieką i zainteresowaniem dzielne księżniczki bez wątpienia rozwiną się w dumne królowe.

Lions-Rose – róże jak dzieci czekające na adopcję

Pomyślmy o nich przez chwilę jak o wytrwale walczących z trudami i przeciwnościami dzieciach, które czekają na adopcję…

Rosengraefin Marie Henriette – nostalgia i klasa damy

Nostalgiczne róże z serii Parfuma kojarzyły mi się dotąd przeważnie z buduarami zadbanych dam. Po wizycie w szczerym polu przyznaję, że tak jak w przypadku prawdziwych dam, żadne miejsce im nie uwłacza, ponieważ… są damami.

Herzogin Christiana – kwiaty jak z matowego szkła

W ukośnie padającym świetle kwiaty wyglądają jak wycięte z matowego szkła.

La Villa Cota – tropikalny przepych

Niemal tropikalny przepych na tle ascetycznych liści.

Limona – stopnie dojrzewania ku doskonałości

Kolejne stopnie dojrzałości na drodze do doskonałej bieli.

Jeszcze długo potem, już po powrocie do domu, kiedy zamykamy oczy, obraz róż pozostaje pod powiekami, a potem łagodnie spływa w głąb serca.